lichaam en geest

Amsterdam en Portugal

Geklets...

Praten..dat kunnen we goed. Je hebt eindelijk de moed verzameld en je hebt je aangemeld voor een therapie of coachingstraject. Maar dan wordt het iets te confronterend of ongemakkelijk tijdens de sessie en 'kletsen' we ons er er uit. Misschien onbewust. Dat kunnen we goed en vullen daarmee onze kostbare tijd met het idee dat we zinvol bezig zijn.

Dan..na een flink aantal sessies komt het besef dat er eigenlijk niks verandert. 'De therapie helpt niet'. 'Die therapeut daar heb ik niks aan'. Dat hoor ik vaak.
Weer in onze eigen valkuil gevallen van 'bijdehand praten'. Jammer.

Het is aan de therapeut of coach om dit te herkennen en te doorbreken. Door te benoemen, met geduld en met compassie. Het vele praten doen we om ergens bij weg te blijven. Doorbreken geeft het gevoel van kwetsbaarheid. Als volwassene zijn we eigenlijk nooit kwetsbaar. Dit kan alleen in een veilige omgeving. Die kan ik je bieden.
Het lichaam kletst niet maar vertelt een eerlijk verhaal. Durf je het aan? Luisteren naar je lijf? Naar lichaam en geest? Meld je aan. Zie Praktische informatie.

Mijn basis ligt in de fysiotherapie. Later heb ik de opleiding Haptonomie gedaan op de Academie voor Haptonomie in Doorn. De laatste jaren heb ik gewerkt als PRI-therapeut i.o.
Deze kennis en ervaring gebruik ik om tot een nieuwe krachtige benadering te komen van burn-out, depressie en angst waarbij gesprek en lichaamswerk elkaar aanvullen.

Afweergedrag kan leiden tot burn-out, depressie of angst-en paniekaanvallen.

De invloed van je vroege jeugd op je huidige gedrag en stemming is groot. Het kan gebeuren dat iets van hier en nu iets "ouds' in jouw brein raakt. Dat oude is bijvoorbeeld een moment uit je babyjaren toen je huilde om je moeder. Maar ze kwam niet. Jij redde je als baby door jezelf af te leiden. Je afweer zorgde dat je die schrijnend ontbrekende moeder niet bewust werd. Voor een baby is dat levensbedreigend als het niet komen van moeder tot het bewustzijn doordringt. In alle mensen zit zo'n levensreddend en onmisbaar systeem . Maar niets is werkelijk weg. Het onbewuste brein bewaart alles.

De volgende denkstap : dat het afweersysteem, dat jou als baby beschermde tegen de levensbedreigende situatie 'zomaar' in werking kan treden, terwijl je al volwassen bent is ook herkenbaar. Een voorbeeld: Je groet de buurman maar hij merkt je niet op. Je bent onverwacht diep geraakt. Ben jij dat 'zelf'? Of is het die kwetsbare baby die jij ooit was, en die ergens in jou bewaard is. En is afweergedrag zoals angst, somberheid, boosheid, pleasen of onverschilligheid dan nog wel nodig? ( dit afweergedrag kan leiden tot angs-en paniek, burn-out , depressie en relatieproblemen). De buurman heeft misschien de groet niet eens opgemerkt. De situatie is voor een volwassene sowieso niet meer levensbedreigend.

Als het gaat om herkennen van de afweer kijk ook naar het lichaam. Het laat alles zien. Luisteren naar het lichaam helpt je dichter bij je zelf te komen. In contact komen met je lichaam is even waardevol als het luisteren naar je eigen gedachten, waarin je zomaar gevangen kunt zitten. Soms is de aanraking een ingang naar de oude realiteit en helpt je aan informatie over het verleden. Soms is het goed om weer te leren vertrouwen dat iemand je kan aanraken zonder 'bijbedoelingen'. En zo is er veel meer wat aanraken of 'raken' je kan brengen.

Wil je meer weten of een afspraak maken voor een gratis vrijblijvende sessie bel me gerust:

Portugal 'retraite'

Met meditatie, haptonomie, mindfulness en yoga.
Individueel of in een kleine groep. Ontspannen, leren en aan jezelf werken met deskundige en zeer ervaren begeleiders. In een mooi oud Portugees huis tussen de fruitbomen en temidden van prachtige natuur. En natuurlijk in een heerlijk klimaat.

Lees verder in : Week Portugal

Over het beeld

Herken jij je jezelf in dit beeld?

In de zomer van 2018 ontmoette ik Doris Geßner, een Duitse kunstenares. Dit beeld wandelde in betekenis direct bij me binnen, zowel in de vorm als in naam: ‘Eenzame man’. Er is nauwelijks bewegingsruimte of zicht om te zien wat er buiten hem gebeurt of ruimte om zich voluit te kunnen ontwikkelen. Opgesloten en klein. Met een pijnlijk kromgedrukte nek en een beklemd lijf.

Maar… met één voet eruit.

Deze man wil eruit. En hij heeft de eerste stap gezet. Hij wil af van de beklemmende muur die hem dagelijks zowel emotioneel als fysiek in elkaar drukt. Het beeld staat inmiddels in mijn praktijk en herinnert me aan de ‘muur van 'afweer’ die mij zolang in zijn greep heeft gehouden.

Regelmatig of terugkerend? In bepaalde situaties, op je werk of in je relatie, met je kinderen? De voet uit de muur is een prachtige metafoor voor de eerste stap die we allemaal kunnen maken om uit de muur van afweer te stappen en steeds meer een onbelast te leven. Meer in verbinding met jezelf en met de ander.